Σίφνος, το νησί των ποιητών

Σίφνος. Στο κυκλαδίτικο τοπίο της άνθισε ο πολιτισμός μέσα από την καθημερινότητα, τις γιορτές, τα πανηγύρια, το άσπρισμα των σπιτιών, τη φροντίδα των μονοπατιών, τη διατήρηση των ξερολιθιών στα χωράφια, τη σοφή καλλιέργεια της γης, τη δημιουργία των έργων τέχνης από πηλό, το μάζεμα της ελιάς, το αντάμωμα με την αλμύρα της θάλασσας. Οι οικισμοί της Σίφνου δεμένοι αρμονικά με το φυσικό τοπίο υπογραμμίζουν ακόμα και σήμερα την ανάγκη σεβασμού του πολιτισμού και του φυσικού περιβάλλοντος που δέθηκαν αρμονικά μεταξύ τους στο πέρασμα των αιώνων.

Εδώ θα βρει κάποιος ακόμα διαδρομές χαραγμένες με πέτρες, δάση από κέδρους και βελανιδιές, σχίνα και ελαιώνες, αμμόλοφους και φυτά της παραλίας (όπως τα κρινάκια) που απειλούνται με εξαφάνιση από τις μεσογειακές ακτές. Η Σίφνος μας καλεί σήμερα να περάσουμε σε ένα μέλλον πιο φιλικό στον πολιτισμό και το περιβάλλον που δημιούργησαν, αλλά και σεβάστηκαν οι προηγούμενες γενιές.

Η Σίφνος που είναι η γενέτειρα πολλών μεγάλων μαγείρων, όπως ο Τσελεμεντές, και ο Μάρκου, έχει γευστικότατη κουζίνα με παραδοσιακά εδέσματα όπως: οι ρεβιθοκεφτέδες η μανούρα, η μυζήθρα, τα αμπελοφάσουλα με σκορδαλιά, τα ρεβίθια στο φούρνο, η καπαροσαλάτα, το ψητό κρέας στο μαστέλο κ.α.. Περιζήτητα επίσης είναι τα σιφναϊκά σπιτικά γλυκά, και βουτήματα όπως τα αμυγδαλωτά τα μπουρέκια, το παστέλι, κουλούρες κ.α.

Η Σίφνος αποτελεί το προπύργιο της ανάπτυξης και διάδοσης της αγγειοπλαστικής στον Κυκλαδικό χώρο. Τα πρώτα δείγματα αγγειοπλαστικής τέχνης χρονολογούνται από την Πρωτοκυκλαδική περίοδο (αγαλματίδια, διακοσμητικά και χρηστικά σκεύη) και από τότε ως και σήμερα συνεχίζεται η τέχνη αυτή. Αρχικά τα αγγειοπλαστεία (γνωστά και ως τσικαλάδικα) ήταν εγκατεστημένα στην ενδοχώρα κοντά στον Αρτεμώνα και το Άνω Πετάλι προκειμένου να προστατευθούν από τις επιδρομές των πειρατών που κυριαρχούσαν στο Αιγαίο. Αργότερα μεταφέρθηκαν στους όρμους του νησιού και ιδιαίτερα σε αυτούς που προστάτευαν από τους ισχυρούς βόρειους ανέμους.

συνέχεια>>>